Στις εκλογές ο υπέρτατος κριτής είναι ο ΠΟΛΙΤΗΣ…

Αγαπητέ φίλε,

Σε κάτι λιγότερο από δύο εβδομάδες, εμείς, οι Ευρωπαίοι πολίτες, καλούμαστε να εκλέξουμε τους νέους εκπροσώπους μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στις σημαντικότερες ίσως ευρωεκλογές από καταβολής του θεσμού, τουλάχιστον για τα κράτη μέλη που έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση.

ΝΙΚΟΣ ΣΠΑΝΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

ΝΙΚΟΣ ΣΠΑΝΟΣ
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

Την ίδια ώρα όλες οι δημοσκοπήσεις καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: Το βράδυ της 25ης Μαΐου η ακροδεξιά πιθανότατα θα συγκροτήσει μια νέα πολιτική ομάδα εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Σε κάποιες μάλιστα χώρες τα ευρωσκεπτικιστικά και ξενοφοβικά κόμματα ενδέχεται να καταλάβουν ακόμα και την πρώτη θέση, εκτοπίζοντας τα παραδοσιακά και άλλοτε κραταιά.

Οι δημοσκοπήσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα δείχνουν -ανάμεσα στα άλλα- την παντελή έλλειψη διάθεσης εκ μέρους των ψηφοφόρων για συμμετοχή στις εκλογές.

Οι ευρωπαίοι πολιτικοί μεταφράζουν τα αποτελέσματα αυτά των δημοσκοπήσεων ως «ψήφο διαμαρτυρίας» ή σαν διάθεση του κόσμου να «τιμωρήσει πολιτικά κόμματα και κυβερνήσεις». Μήπως, όμως, μεταφράζουν λάθος το μήνυμα; Μήπως τους εξυπηρετεί τελικά αυτή η μικρή συμμετοχή;

Θυμίζω ότι στις τελευταίες ευρωεκλογές είχε ψηφίσει μόλις το 43% των πολιτών. Η έλλειψη ενδιαφέροντος των ψηφοφόρων αφενός ευνοεί τα μεγάλα κόμματα, τα οποία λαμβάνουν το ασαφές μήνυμα και το εκμεταλλεύονται για να νομιμοποιήσουν την πολιτική τους, και αφ’ ετέρου εξυπηρετεί τα μικρά κόμματα, τα οποία, όμως, παρουσιάζουν μεγάλη προθυμία ψηφοφόρων για προσέλευση στην κάλπη.

Ας δούμε τι κλίμα επικρατεί στην Ελλάδα, λίγο πριν τις Ευρωβουλευτικές εκλογές της 25ης Μαΐου. Στην Ελλάδα, της οποίας την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση πριν λίγα χρόνια είχαν χαιρετήσει οι Ευρωπαίοι, λέγοντας ότι «προσέδωσε το απαιτούμενο κύρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση» ή ότι «Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα δεν νοείται»…!

Σήμερα, λοιπόν, μετά τη περίφημη διάσωσή που συντελέστηκε με την αμέριστη βοήθεια των δύο μεγάλων ελληνικών κομμάτων, του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της ΕΕ», αλλά και των ελεγχόμενων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, η Ελλάδα και οι Έλληνες, διασύρονται, με χαρακτηρισμούς όπως: «το μαύρο πρόβατο της ευρώπης» ή «Οι παρίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης», ή «Οι τεμπέληδες έλληνες…», κ.ά.

Σήμερα, μόλις τέσσερα χρόνια μετά τη περίφημη διάσωσή της, βρίσκεται κυριολεκτικά ρημαγμένη, στην κατάσταση που ήταν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μια Ελλάδα:

  • Για τέταρτο χρόνο υπό μνημονιακή «κατοχή»,
  • Με την οικονομία της για έβδομο συνεχόμενο χρόνο σε ύφεση,
  • Με ΑΕΠ μικρότερο κατά σχεδόν 30%,
  • Φορτωμένη με ένα υπέρογκο χρέος, προσαυξημένο κατά σχεδόν 40%, που έχει κριθεί μη βιώσιμο,
  • Εγκλωβισμένη σε παράλογες «λογικές» και αποφάσεις που έχουν ήδη αποδειχθεί λαθεμένες,
  • Με φιμωμένα ή και ελεγχόμενα τα μεγάλα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας,
  • Με μια δικαιοσύνη, κατά τα φαινόμενα, χειραγωγημένη, οι αποφάσεις της οποίας όταν δεν είναι αρεστές βάλλονται βάναυσα, ή αγνοούνται.

Σε μια Ελλάδα που:

  • Το ποσοστό φτώχειας το 2012 ξεπέρασε το 33%,
  • Ο σχεδόν διαλυμένος δημόσιος τομέας μόλις και μετά βίας λειτουργεί,
  • Πάνω από ενάμισι εκατομμύριο πολίτες δεν έχουν πρόσβαση σε υγειονομική και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, αλλά ακόμα και όσοι έχουν πρόσβαση, πρέπει να βάλουν «μέσο» αν τύχει χρειαστούν ένα κρεβάτι στην εντατική,
  • Τα σχολεία και πανεπιστήμια της τελούν υπό διάλυση,
  • Όσες επιχειρήσεις έχουν απομείνει επιχειρούν σε ένα «απόλυτα εχθρικό περιβάλλον», στα όρια της χρεοκοπίας ασφυκτιώντας από την έλλειψη ρευστότητας και τους δυσβάσταχτους φόρους,
  • Τουλάχιστον 6.500 έχουν αυτοκτονήσει, θύματα της ανέχειας, της ανεργίας του κοινωνικού αποκλεισμού. Θύματα των επιλογών ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Τρόϊκας,
  • Η ανεργία αγγίζει «επισήμως» το 30% (ούτε στην κατοχή δεν είχε φτάσει αυτά τα ποσοστά),
  • Μόλις ένα 15% των ανέργων επιδοτείται,
  • Η πλέον εκπαιδευμένη γενιά της ψάχνει πλέον την τύχη της εις την αλλοδαπή, απηυδησμένη από αυτά που διαδραματίζονται στη χώρα,
  • Οι δρόμοι της έχουν γεμίσει «νεόπτωχους», που τρέφονται από τους σκουπιδοτενεκέδες,
  • Κατά την Unisef : «βιώνει μια βαθιά ανθρωπιστική κρίση, η οποία μάλιστα είναι η χειρότερη σε δυτικό κράτος μετσπολεμικά, οι έλληνες σιωπηρά θα οδηγούνται στον κοινωνικό και στη συνέχεια στον αληθινό αφανισμό…».

Μια Ελλάδα με πολιτικούς αναξιόπιστους και ανίκανους που:

  • Αδυνατούν ή δεν θέλουν, να μεταφέρουν την λαϊκή βούληση, να εκφέρουν πατριωτικό λόγο και να αντιδράσουν. Χωρίς πολιτικό και ηθικό ανάστημα,
  • Αμνήστευσαν με νόμους το μεγαλύτερο μέρος των καταχραστών δημοσίου χρήματος, κρυπτόμενοι πίσω από τις ασυλίες τους, κάποιες φορές μάλιστα με τη συμμετοχή των εταίρων μας, οι οποίοι κόπτονται για τα δικά τους συμφέροντα (Siemens, Υποβρύχια, κλπ),
  • Έχουν παραδώσει, την ουσιαστική διακυβέρνηση της χώρας στην Τρόϊκα, τη φράου Μέρκελ, τον χερ Σόϊμπλε και τον Μπαρόζο,
  • Έχουν αποφασίσει με κάθε θυσία να «ξεπουλήσουν» τις υποδομές της χώρας,
  • Έχουν αποφασίσει να σώσουν τους μεγαλοτραπεζίτες.

Μια Ελλάδα με τα δύο κόμματα που οδήγησαν τη χώρα σε αυτή την τραγική κατάσταση, να συνεργάζονται αρμονικότατα, χωρίς κάποια εναλλακτική πρόταση και πολιτικό λόγo, έχοντας την χώρα εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης και ευρώ, δέσμια του ΔΝΤ αλλά και των εταίρων της, οι οποίοι είναι ταυτόχρονα και δανειστές της.

Τώρα που πλησιάζουν οι εκλογές αυτή την κατάσταση προσπαθούν να μας την παρουσιάσουν σαν επιτυχία τους. Και όχι μόνο αυτό! Μας μιλάνε για «σύγκλιση απόψεων», για «συμφωνία σε θέσεις και διαδικασίες» και για «ανάγκη συναίνεσης»… Τιμητές των πάντων…

Ποιοί;

Αυτοί που με την αλαζονεία τους και τις λανθασμένες αποφάσεις τους, μας έφεραν σε αυτό το χάλι. Αυτοί που ξεπούλησαν την πατρίδα μας, που αμνήστευσαν αυτούς που τα «φάγανε», που δέχτηκαν εντολές «εθνικών χειρισμών» και διόρισαν πρωθυπουργό «κατ’ εντολήν του Μπαρόζο», που διέσυραν ένα λαό ανέκαθεν φτωχό, που όμως, του περίσσευε η περηφάνια…

Είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς νοήμων, ότι αυτοί οι ίδιοι, που μας κατάντησαν έτσι, θέλουν ή μπορούν να μας σώσουν;

Πρόσφατα ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν Βαν Ρομπάι, έκανε μια σημαντική κατ’ εμέ, δήλωση που δείχνει ότι κάτι ψυχανεμίζεται. «Για τους πολίτες είναι εμφανής η διαφορά μεταξύ του Κοινοβουλίου και εκείνων που λαμβάνουν πραγματικά τις αποφάσεις», είπε, επισημαίνοντας  ουσιαστικά τον κίνδυνο σύγκρουσης μεταξύ του ηγετών και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όταν δεν συμφωνούν με τις επιλογές τους.

Έχει, άραγε, μαντέψει τα αποτελέσματα των εκλογών; Έχει κατανοήσει το αδιέξοδο που οδηγεί το «έλλειμα δημοκρατίας»;

Όπως και να έχει, η συγκεκριμένη εκλογική διαδικασία της 25ης Μαΐου είναι πάρα πολύ σημαντική.

Δεν πρέπει να αφήσουμε την αποχή να στείλει άλλο ένα «αλλοιωμένο» μήνυμα προς  τα κόμματα και τους κυβερνώντες.

Δεν πρέπει με την αποχή μας να συμβάλλουμε στην υπονόμευση και τελικά στην απαξίωση του κύρους του ίδιου του εκλογικού θεσμού.

Με τη συμμετοχή μας πρέπει να τους στείλουμε ένα πολύ ηχηρό και ξεκάθαρο μήνυμα.

Οι υπεύθυνοι για την τραγωδία πρέπει να οδηγηθούν στην δικαιοσύνη.

Στις εκλογές ο υπέρτατος κριτής είναι ο ΠΟΛΙΤΗΣ.

Ο ΠΟΛΙΤΗΣ οφείλει να εκλέξει ανθρώπους που θα αγωνιστούν και θα συγκρουστούν για το καλό του τόπου. Που θα δώσουν όραμα, ελπίδα και προοπτική στον λαό του.

Οι εκλογές αυτές πρέπει να αποτελέσουν ιστορικό ορόσημο και να γίνουν η αφετηρία αναστροφής της κακής πορείας της χώρας μας.

Η ευθύνη όλων μας είναι μεγάλη.

Με θλίψη και οργή

Νίκος Σπανός
Ενεργός Πολίτης – Υποψήφιος ευρωβουλευτής

Tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>